woensdag 11 april 2012

Week 13 en 14: 215

April begint te naderen. Ganzen, Eenden, Duikers etc, etc, verlaten massaal ons land. Meestal de tijd dat juist leuke (Amerikaanse) eenden zichtbaar worden. Worden ze zichtbaar of komen ze pas? Leuk om eens de gedachten over te laten gaan.

Tussen vrijdag week 13 en Zaterdag week 14 slaagde ik erin 3 toch wel fraaie eendjes aan de jaarlijst toe te voegen. De eerste was Amerikaanse Smient. Op de plek waar de vogel ontdekt was, kon ik hem niet terugvinden. Er was zelfs geen Smient te bekennen. Na enig speurwerk vond ik op afstand een groep Smienten. Door het tactisch omzeilen van enkele hindernissen kon ik dichterbij de groep komen en bleek daartussen het Amerikaanse exemplaar rond te dobberen. + 1..., wat een heerlijk gevoel gaf dat!

Meer energie moest ik steken in een Blauwvleugeltaling. Daar waar de Amerikaanse Smient voor relatief ontoegangkelijk, zeer open terrein had gekozen, had deze tweede eend de keuze gemaakt om in relatief ontoegangkelijk en zeer ondoorzichtig terrein zijn bivak op te slaan. Een nieuwe uitdaging dus! Daar waar Rotskruiper en Ringsnavelmeeuw een brug te ver bleek te zijn, was ik gelukkig deze Blauwvleugeltaling uiteindelijk te slim af (het bosjes kloppen is vroeg begonnen dit jaar).

Eend nummer 3 diende zich aan. Donderdagavond meldde zich een bekend gezicht op Texel: Brilzee-eend. Een patroon leek zichtbaar: 's avonds Mokbaai - 's ochtendvroeg Mokbaai. Zaterdagochtend bracht ik het strijdplan tot uitvoering. Iets voor 07.00u was de missie alweer volbracht.

Verrassend genoeg stond ik zondag alweer op Texel, opnieuw in de Mokbaai. Ditmaal voor Zwarte Zeekoet. Een heerlijke soort om zo, vrij eenvoudig, op de lijst te zetten. De vogel dobberde in alle rust rond op een kalme Waddenzee.

Het jaarlijsten vordert gestaag. Ik merk dat het tempo omhoog gaat, evenals de 'lijster om mij heen. Ik volg m'n eigen koers en biedt nog weerstand aan de enorme verleiding (-) Kerkuilen, Kruisbekken, Groenpootruiters, Strandplevieren, Snorren en Nachtegalen te gaan twitchen. Het kost energie om de scherpte vast te houden, het geeft energie om voor de zoveelste keer die ene soort weer te zien. Het nemen van een risico door nog even niet naar een soort te gaan en een gunstiger moment af te wachten geeft druk, maar voelt tegelijkertijd ontspannen. Elke afweging brengt een dilemma met zich mee.

Tot in het veld!

Week 11 en 12: 205

Week 11: weer zo'n week waarin tijd gestoken wordt om nieuwe jaar-vogels te zien, echter zonder resultaat. Ditmaal ging het om een uur of 24, die hoofdzakelijk 's nachts werden ingezet. Ik had m'n zinnen gezet op Ruigpootuil. Ik blunderde tegen een waarneming aan, met een algemene, globale denkrichting voor de locatie. Na wat creatief denken kwam ik op twee mogelijke (exacte) plekken uit. Al de eerste avond bleek dat m'n intuitie de beste raadgever was. Ondanks enkele paren oren die op strategische posities plaats hadden genomen, werd geen geluid van Ruigpootuil opgevangen. Ook een volgende avond & nacht draaide uit op een mislukking, ondanks de vele kilometers en uren lopen.

Week 12 startte hoopvol. Daar waar ik in week 11 geen enkele jaarsoort kon binnenslepen lukte dat in het begin van deze nieuwe week direct. Een stedelijke Europese Kanarie en een bijzonder vroege Steltkluut brachten enige verlichting op de missers van vorige week. Een zomertaling in het zelfde plasje waar de Steltkluut ronstapte zorgde meteen voor een hattrick, niet heel bijzonder in deze tijd van het jaar.

Het tellen op de Kamperhoek was succesvol, ondanks dat de windrichting en kracht niet bijzonder gunstig was. Kleine Barmsijs, Beflijster, Geel-, Ijs-, en Sneeuwgors zijn zo maar enkele van de vele leuke soorten die langsvlogen. Ook de eerste Boeren- en Oeverzwaluw wisten we te verwelkomen.

Leuk voor de maandlijst was de zingende Pallas Boszanger op de Westerheide, nabij Hilversum. Heerlijk om bij het geluid weg te dromen en te bedenken waar dit beestje eigenlijk z'n hoge tonen ten gehoren had kunnen brengen.

Week 10: 194 soorten

Week 10 start op maandag meteen goed. Kraanvogels zijn inmiddels met de halfjaarlijkse verplaatsing begonnen en vliegen breed verspreid over ons land. Rijdend over de A1 richting Amersfoort, zie ik links van mij, boven het dorpje Eemnes, een groepje circelen. Ook dinsdagochtend zie ik een groep van mij afvliegen boven Amstelveen, terwijl ik op de A9 rijd richting Diemen.

Deze week is weer een schoolvoorbeeld van tijd(des)investering. De eerder ontdekte Ringsnavelmeeuw heeft een min of meer vast stekkie bemachtigd, werkelijk net op de grens met Nederland en Belgie, tussen Maaseik en Roosteren. Iedere soort die je mist brengt je verder af van het record. Er zit dus niets anders op dan wachten op het moment dat meeuwlief de Maas oversteekt en zich op Nederlandse bodem begeeft. En tja...dan zal je het altijd zien...juist als je de tijd keihard nodig hebt, wordt er ook nog een Rostkruiper gezien tegen de wand van de Sint Pietersberg. Keuzes maken en beslissen, wikken en wegen, maak de juiste afweging.

In week 10 heb ik (denk ik) 12 uur besteed aan de Rotskruiper en minstens dit aantal uur (wachten) bij en op de Ringsnavelmeeuw. Uiteindelijk heeft het tot geen enkel succes geleid. Fraai was de waarneming van trekkende Rode Wouwen boven de Sint Pietersberg. Om 08.08u een groepje van 5 exemplaar, ruim een uur later nog eens 6, gevolgd door 2 en 1 exemplaar..

Dit was ook een prima week om naar de Sallandse Heuvels te gaan om Korhoen aan de lijst toe te voegen. De trek is nog niet echt begonnen, dus soorten missen zal ik niet snel doen. Samen met Peter Links trotseerde ik de landschappelijke elementen in onze zoektocht naar een speld tussen de heide. Na een flinke wandeling slaagden we in onze missie en kozen hierna weer snel voor de aftocht.

We vervolgden onze reis naar Hattem. Zonder al te veel moeite vonden we in de stromende regen 2 Roodhalsganzen, tussen een honderdtal Kol- en Brandganzen. De finish lag in de Hilversume Bovenmeent. Hier voegde Peter Amerikaanse Wintertaling aan zijn jaarlijst toe.

zondag 4 maart 2012

Week 9: 188 soorten

Het eerste weekend Kamperhoek zit erop. Het meemaken van en indirect deelnemen aan de vogeltrek blijft een bijzondere beleving. Samen met Toy leefde ik al langzamerhand toe naar de eerste zaterdag. Ook Peter Links had ik inmiddels een beetje gek weten te maken. De voorspellingen zagen er behoorlijk gunstig uit. Rustig weer, met een lichte bries uit het Noord Oosten tot Oosten.

Vanaf dinsdag was de trek al merkbaar in de vorm van langsvliegende groepjes Kraanvogels. Met hun passage groeite het gevoel van de naderende lente meer en meer. De aantallen zijn niet spectaculair. Groepjes van enkelen, tot tientallen vogels, vliegen voorbij met name in de oostelijke helft van het land. 1 groepje van 11 exemplaar kom ik tegen in een weiland nabij vliegveld Lelystad.

Zaterdagochtend haal ik Peter Links om 07.30 op. Via de randmeren rijden we naar de Kamperhoek. Toy staat inmiddels al een half uur te tellen als we arriveren. Op enthousiaste toon noemt hij de eerste aantallen en soorten. Dat belooft niet alleen veel goed, het wordt gedurende de ochtend nog bewaarheid ook. We tellen ruim 600 Rietgorzen, 5000 Spreeuw, 330 Veldleeuwerik, en bijna 600 Kolgans. De eerste 2 Lepelaars vliegen voorbij en ook twee Bontbekplevieren passeren ons. Met gejuich wordt vrij onverwacht de eerste Rode Wouw ontvangen. Toy en ik rennen naar de auto om de lenzen te pakken. Peter smijt in de hectiek z'n handschoenen op de natte grond om ook zijn camera te halen.

Rond 13.30 houden we het voor gezien en zit de eerste telling erop. Toy rijdt richting Uden. Peter en ik zetten de middag voort in het Oosten van het land. We gaan opzoek naar de Zwartbuikwaterspreeuw, die zich al enkele weken onder de rook van Hengelo ophoudt. Na een wandeling van een uur langs een mooie bosrand (met kanaal) treffen we de vogel aan. Hij laat zich erg leuk bekijken en prima fotograferen. Eenmaal terug bij de auto vervolgen we de rit naar Oehoe. Na een kort bezoek ondernemen we nog een poging om Kortsnavelboomkruiper te vinden. Zonder moeite worden enkele vogels gevonden in een oud (gemengd) Eikenbos.

Zondag nemen we weer onze posities in op de Kamperhoek. Toy maakt een helder begin van de ochtend mee. Als ik 45 minuten na hem arriveer, zit het compleet dicht (van de mist). Tot zeker 11.00 zag je geen hand voor ogen. Desondanks vloog het toch wel aardig. Zien deed je het echter minimaal, horen des te beter. Zichtbaar was gelukkig een langsvliegend mannetje Krooneend. In de bossage voor de telpost was m'n eerste Tjiftjaf van dit jaar (roepend) te horen.

Toen rond 11.00u de mist wat optrok verschenen al snel 2 Ooievaars, die snel richting het noorden doorvlogen. Met het opwarmen van het land stegen 5 Buizerds op, waarvan 1 doortrok en de rest begon met baltsen.

Aan het begin van de middag vertrok ik richting huis. Rijdend over de dijk kon ik een adulte Zeearend vanuit de auto fotograferen. Toy telde gestaag door en kon nog een groep overtrekkende Kraanvogels noteren en hij schreef de tweede Rode Wouw van dit weekend op.

We vonden het een bijzonder succesvol eerste telweekend. Vanuit Toy's ervaring was dit zijn beste start ooit. Hopenlijk is dit een mooie voorbode van een mooi nieuw telseizoen.

Tot in het veld!

maandag 27 februari 2012

Week 7 & 8: 183 soorten

Het tempo ligt er even uit. In twee weken tijd zijn er slechts 3 soorten bij gekomen. In vier weken tijd zelfs maar 7. Het kan ook, de belangrijkste soorten zijn immers binnen. Het is nu meer een kwestie van de winter "goed afsluiten". Met de laatste soorten de afgelopen weken in de knip wil ik nu alleen nog Frater en dan kan wat mij betreft het voorjaar beginnen. Het voorjaar staat inmiddels ook daadwerkelijk vlak voor de deur. Vanaf aanstaande zaterdag (3 maart) begint voor ons het telseizoen weer. Gedurende 2 maanden (tot de 2 week van mei ofzo) nemen we ieder weekend onze posities in op de Kamperhoek. Als uitgangspunt hebben we een leuke teldag, zonder gerace en gedurende de tijd zien we wel waar het heen gaat. Ik kijk ernaar uit.

In week 7 ben ik met Peter Links naar Westdorpe gereden. Giervalk was nog een nieuwe soort en moest hoe dan ook op z'n lijst komen te staan (lekker fanatieke instelling). Onderweg spraken we de hoop en eigenlijk ook wel de verwachting uit dat de Giervalk snel binnen getikt kon worden. Daarna konden we dan nog dit...en dat doen om er een leuk daglijstje van te maken. Het pakten compleet anders uit. Met diverse auto's werd zowel aan de oost- als aan de westzijde van het kanaal de wijde omgeving afgespeurd. De gehele dag zonder resultaat. Rond 16.00u waren we onderweg van Sans van Gent naar Westdorpe toen een frustrerend piepje binnen kwam. "Vogel net uit Autriche Polder opgevlogen, strak naar Noord West". Ik slaagde er niet in een fikse scheldpartij te onderdrukken. We keerden om en reden naar Noord West (Zandstraat). We hadden nog een uur de tijd om goed te zoeken en voor de zoveelste maal alle zendmasten te controleren. Wat ons de hele dag lukt, bleek ditmaal wel succesvol te zijn. In 1 van de masten zat toch echt (eindelijk) de Giervalk. We konden er zelfs met de auto onder gaan staan en het lukte om hiervan enkele plaatjes te schieten. Wat een ontlading en opluchting was dat. Voor Peter omdat het een nieuwe soort was, voor mij omdat ook mijn doel geslaagd was. Heerlijk!

In week 8 heb ik bij Ternaard gezocht naar Strandleeuwerik. Ondanks dat het alle voorgaande keren vrij eenvoudig was om de soort hier te zien, kwam ik nu bedrogen uit. Zowel op het grasland als op de slikvelden was er geen spoor van de vogels te vinden. Op goed geluk maakte ik vervolgens een wandeling over de slikvelden bij Holwerd. Na een paar beste meters stuitte ik hier op een leuk groepje, bingo! Ondeweg naar Frieland was het vrij eenvoudig om Topper te zien en kwam ik bij Breezanddijk de tweede sneeuwgors van dit jaar tegen.

Jeroen Nagtegaal ontdekte gedurende de week een prachtige Ringsnavelmeeuw. Meer dan de moeite waard om op zijn locatie te gaan posten. Ondanks intensief voeren was de vogel echter niet van plan zich voor een tweede keer te laten zien. Erg jammer. Als troostprijs pikte ik nog wel even een Kleine Bonte Specht mee.

Vanaf zaterdag wordt het dus tellen geblazen op de Kamperhoek. Een mooie manier om in de komende weken heel veel nieuwe soorten bij te gaan schrijven. Daarnaast is het een ~zeer geschikte uitvalsbasis om relatief snel op een andere locatie te komen. Benieuwd wat het gaat opleveren!!

Tot in het veld!

zondag 12 februari 2012

Week 5 & 6: 180 soorten

Even wat rust is ook wel lekker. In twee weken tijd zijn er slechts 4 nieuwe soorten bijgekomen.

De afgelopen twee weken vroor het hard. In het weekend van week 5 zelfs tot in de -20c. Ook dit weekend vroor het nog stevig door. Vandaag (zondag 12 februari) was het een mistige dag en sneeuwde het licht.

In week 5 scoorde ik Baardman en Bokje. Baarman hoorde ik in het gebied Vockestaert nabij Schiedam. Ik was hier voor Buidelmees, hoofzakelijk vanwege m'n maandlijst. Helaas werkte de vogels niet mee.

Bokjes zag ik op Wieringen. Met de vorst en sneeuw laten de vogels zich erg leuk bekijken en fotograferen.

Na een kort bezoek aan de Brabantse Biesbosch is ook Cetti's Zanger weer veilig gesteld. Het plan was om Cetti's Zanger later dit voorjaar op te zoeken als ik "toch ergens in de buurt was". Nu met die aanhoudende vorst wilde ik niet het risico lopen dat ik de soort op 1 of andere manier zou gaan mislopen. Dan toch maar even op pad...

Het bleef lang stil rondom Taigarietganzen. Uiteindelijk werd deze week een groep gevonden. Vaak genoeg zie ik de vogels ver weg onder mistige en regenachtige omstandigheden. Ditmaal stond het licht er perfect op en waren de vogels van nabij te bewonderen.

Ik vervolgde de tocht naar Giervalk. Na wat zoeken in de wijde omgeving dook de vogel plotseling toch weer op, nabij z'n vertrouwde locatie. Een mooie aanvulling voor de maandlijst!

zondag 29 januari 2012

Week 4: 176 soorten

Na twee eerdere vruchteloze pogingen slaagde ik er deze week in om Waterspreeuw te vinden. Na 12 uur ijsberen langs de rivier was het ook wel een keer mooi geweest. Dit succes werd nog wat kracht bijgezet door Oehoe, Vuurgoudhaan en Kuifleeuwerik aan de lijst toe te voegen.

Eindelijk zijn alle relatief lastige soorten binnen. Alleen Papegaaiduiker is mij tot nog toe te slim afgeweest. Dit weekend was er tijd om gewoon lekker wat te vogelen, waarbij ik ondertussen toch nog wat jaarsoorten langs kon gaan. Samen met Peter Links was ik op pad om een vinkje te kunnen zetten achter Witoogeend en Huiskraai. In de hoop een adulte Kleine Burgemeester te zien, liep ik met Peter aan het begin van de pier te Hoek van Holland toen onze aandacht uitging naar de roep van een Raaf. Hoog boven het duin, iets ten noorden van de pier maakte de vogel enkele circels, wellicht geschrokken door het naderen van de Nieuwe Waterweg. Na wat moed verzameld te hebben vloog de Raaf uiteindelijk strak naar het Zuid-Westen, de kustlijn volgend. Met een bescheiden piepje maakte ik de zeldzame waarneming wereldkundig.

Ons rustig vogelen werd abrupt beeindigd door een telefoontje van Toy Janssen. Eerder deze week was een Zilvermeeuw met kenmerken van een Amerikaan ontmanteld. Ondanks dat het er alle schijn van had dat ie het ruime sop gekozen had, was de vogel toch weer in de haven van Den Oever aanwezig. Het argument dat Toy ging rijden vormde de aanleiding om ook maar in de benen te gaan...bah, bah... daar ging het rustige dagje...en daar ging de kans op een Giervalk voor Peter.

Met hoge snelheid zetten we koers naar het noorden. Eenmaal op de A-7 zat Toy 2km achter me en reden we uiteindelijk samen verder op. Eenmaal gearriveerd was er eigenlijk weinig lol aan. De vogel zat op een paal, liet zich van alle kanten bekijken en trok daarmee de aandacht. De Grote Burgemeester die ernaast stond was wat dat betrof vele malen attractiever: groot, robuust, een beetje agressief. Na een uurtje fotograferen werd het nieuwe plan gelanceerd...Urk.

Gisteren was er in Urk een adulte Grote Burgemeester ontdekt. Vandaag was daar een 3e kj Kleine Burgemeester aan toegevoegd. Reden om die kant op te gaan dus!

Toy nam het voortouw, ik voegde daar Witbuik- en Zwarte Rotgans aan toe. Vlak na de Afsluitdijk stopten we om de ganzen te zoeken. Zonder moeite wisten we enkele exemplaren uit een grote groep Brand- en Rotganzen te halen.Tot reed vervolgens in een rechte lijn naar Urk (de snelweg volgend). Ik slingerde met Peter door het westelijke Frieseland.

Vlak voordat ik in Urk arriveerde belde Toy met de vraag of ik wat brood wilde halen, zodat we de Burgemeesters konden lokken. Ik sprintte een Supermarkt binnen om wat zakken te halen. Eenmaal bij Toy aangekomen gaf de Adulte Grote Burgemeester een prachtige show weg. Als een ware burgemeester begaf de vogel zich tussen de andere meeuwen. De vogel straalde rust en overwicht uit.

De Kleine Burgemeester zat op een iets andere locatie. De ene zak brood was opgegaan aan de Grote. De tweede zak wilden we besteden aan de Kleine. Ook deze vogel was snel gevonden. In tegenstelling tot de statige Grote Burgemeester gedroeg deze zich actief, zelfs wat agressief. Doordat de vogel continu dezelfde rondjes vloog was het wel erg leuk om foto's te maken.

De zon ging langzaam onder, na een bijzonder geslaagde dag keerden we huiswaarts